بعد ، فوائد توكّل را كه ضدّ حرص است و باعث قناعت ، فرمود چهار است ؛ اوّل : آنكه صاحب توكّل بر حقّ تعالى ، صبح و شام در پناه اوست ؛ زيرا كه قادر عالم دوستى را مثل حقّ تعالى وكيل در امور خود نموده كه صادق است در وعد ، كه : وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ « 22 » . دوم : صاحب توكّل ، در عافيت است از حقّ تعالى كه [ حقّ ] - جلّ و علا - كه وكيل اوست قادر است دفع مضارّ و آلام دنيويّه و اخرويّه از او ، و مهربان است به او ، كه : إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ « 23 » ؛ و دوست قادر ، دفع مضارّ از دوست خود نمايد . سيم : تعجيل مىفرمايد حقّ تعالى از براى متوكّل آنچه كافى است او را در دنيا ؛ زيرا كه حقّ - جلّ و علا - وكيل اوست ، عالم است به مصالح و ضروريّات او ، و قادر است بر اعطاى آنها به او ؛ چنان‌كه فرمود كه : عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ « 24 » . چهارم : مهيّا فرمود حقّ تعالى از براى متوكّل آنچه را خود مىداند از درجات رفيعهء اخرويّه كه عبد متوكّل ، عالم به آن نيست ؛ چنان‌كه فرمود : فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ « 25 » . بعد ، اشاره فرموده به آنكه حرص ، به سبب حرمان از يقين به حقّ تعالى است ؛ و آن آبى است كه جارى مىشود در مجارى غضب حقّ تعالى ؛ زيرا كه دنياى ملعونه ، مغضوب حقّ تعالى است ، و اهل دنيا به سبب محبّت دنيا و حرص در آن نيز مغضوبند ؛ و محبّت دنيا باعث كفر و شرك و نفاق و ذمايم اخلاق و

--> ( 22 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 271 رجوع شود . ( 23 ) - . . . همانا خداى تعالى متوكّلان را دوست دارد : سورهء 3 آيهء 159 ( 24 ) - . . . بر خداى تعالى توكّل كنيد اگر اهل ايمانيد : سورهء 5 آيهء 23 ( 25 ) - پس هيچ‌كس نداند به پاداش آن عمل‌ها كه ( نكوكاران ) مىكرده‌اند چه ثوابى كه ( مايهء ) روشنى چشم است براى ايشان نهفته شده است : سورهء 32 آيهء 17